Pretty Awesome...

Dag 10, 30 juli 2017: Monument Valley

Wauw is het woord van vandaag. Nee WAUW!!!.
Vanmorgen ging de wekker om 5.00. Na wat twijfel kwam toch iedereen zijn bed uit om naar de zonsopkomst in de Grand Canyon te kijken. Uitslapen kan tenslotte thuis ook.
Met een kopje koffie in de hand naar de Rim gelopen. Wat was het mooi. Bijna magisch. Ook nu weer veel foto's gemaakt.  Waarvan geen 1 dit magische moment echt weergeeft. Dat zit voor altijd in ons hoofd.

Om 6.30 nog even lekker terug naar bed. Isis sliep nog wat. Mila en ik keken: "Say yes to the dress".
Om 7.30 toch maar opgestaan. In bed liggen kan immers thuis ook..
Na het uitchecken zijn we nog een stuk de Canyon ingelopen......en weer terug omhoog.

Via de oostuitgang zijn we de Canyon uitgereden en hebben we bij dessert vieuw gedag gezegd.

Verder op weg naar Monument Valley, wat later bleek een flinke rit te zijn, waarbij we in flink noodweer kwamen.
Onderweg nog gestopt bij een punt waar je de colorado river goed kon zien.

Na die forse rit, waarbij ik een beetje spijt kreeg dat ik monument valley had toegevoegd, kwamen we aan...
De enorme Buttes (zo worden de rotsen genoemd) heette ons welkom. Bij het eerste uitkijkpunt, was de rit vergeten en stonden we in de malboro-reclame van vroeger.

We besloten de 27 mijl Valley drive te doen. Een onverharde slechte weg door de Buttes heen. Hobbel de Hobbel, maar geweldig. (Beetje stress van mijn kant, op onverharde wegen zijn we niet verzekerd voor schade aan de auto. Maar alle lof voor onze chauffeur)

Rond de klok van 17.00, oh nee het was 18.00, want bij de staatsgrens met Utah zijn we een uurtje verloren, gingen we op weg naar onze cabin in het park met valley vieuw. Na onze geweldige kamer in de GC, kon dit niet zo mooi zijn.....nou oordeel zelf.....WAUW!!!

Hapje wezen eten en nu lekker op onze porch zien hoe the valley langzaam donker wordt. Helaas door de bewolking geen mooie zonsondergang. We gaan morgen de wekker weer zetten voor zonsopkomst. Uitslapen kan thuis ook...
Maar ik ben benieuwd....

Morgen op weg naar Page. Waar we weer kunnen zwemmen en de Antylope Canyon gaan bezoeken...

The Big Hole...

Dag 9, 29 juli 2017: Grand Canyon

Weer heerlijk geslapen. Vandaag verlaten we het mooie Sedona. Nadat we alles weer ingeladen hebben, gaan we op weg naar Flagstaff. Hier ontbijten we bij de MC en tanken we voor de eerste keer. Vanuit Flagstaff rijden we via de Route 66 naar Williams. Dit stuk is helaas nog niet het historische stuk van de Route 66 en valt daarom wat tegen. Williams is een echt Amerikaans dorpje. Leuk om even door heen te lopen. Kids souvenirtje gekocht voor hun papa.

Vanuit Williams besluiten we naar Bearizona te gaan. Een parkje, zoals de Beekse Bergen, waar je met de auto door kunt. De bewoners van dit park zijn dieren die je hier ook in real life kunt zien. Zo ook de wolven en beren. Leuk park!

Na Bearizona op weg naar de Grand Canyon. Na een hele lange en hele rechte weg, kwamen we bij de ingang. Het park is goed verzorgt met goede wegen. Even een parkeerplaats zoeken en dan in eens sta je er. Wat een natuur geweld. Niet in woorden te omvatten. Een eerste blik vanaf de Rim de Grand Canyon in, laat je adem stokken. De diepte is niet te bevatten en al helemaal niet op foto vast te leggen.

We hebben een heel stuk langs de Rim gelopen en teveel foto's gemaakt in de hoop iets van deze herinnering op foto vast te leggen.
Na een eind gelopen te hebben, werd het tijd om naar onze Lodge te gaan. We zijn op de shuttlebus terug gestapt naar het visitorscentre, waar ik mijn souvenir gekocht heb: het monopoliespel natuurparken.

Bij de Thunderbirdlodge was het een drukte van jewelste. Maar eenmaal op de kamer, was dat snel vergeten. Een kamer met uitzicht op de Rim.

We zijn een hapje gaan eten en zijn weer een stuk gaan lopen om vervolgens van de zonsondergang te genieten. Helaas was het niet meer haalbaar om naar het mooiste punt hiervoor te gaan, maar genieten was het zeker. Morgen gaan we proberen vroeg op te staan om ook de zonsopkomst te zien.

We chillen nog wat op de kamer en genieten na van weer een geweldige dag. Mooi weer, niet te heet en ervaringen om nooit te vergeten.

Morgen op weg naar Monument Valley. Je weet wel, van de Malboro reclame. Echter zullen de blogs wat later komen ivm de slechte WiFi.

The sky turned purple, red, black, yellow...

Dag 8 28 juli 2017: Sedona...

JAAAA!!!! Gewoon de hele nacht geslapen. Om 21.00 naar bed en om 6.30 wakker.
We ontbijten op ons terrasje nadat de kids even met hun papa hebben ge-face-timed.

Na het ontbijt pakken we onze koelbox in en gaan we op weg naar het Slide Rock State park. Een natuurpark waar water de rotsen heeft uitgeslepen en er watervalletjes zijn ontstaan, die dienen als glijbanen/ wild waterbanen.
Het was gelukkig nog niet zo druk, iets wat twee uur later wel anders was.
Het water was heeeeel koud, maar Jacco en Isis waren al snel door. Mila vond het nog wel spannend. Dat betekende maar 1 ding....mama moest er ook aan geloven. Op schoot samen de glijbaan af. En dat was nog leuk ook. Daarna durfde Mila ook alleen.

Na een paar uurtjes pret, de boel weer ingepakt en terug gereden. De lucht werd aardig grijs. Lunch weer op ons terrasje. In Sedona nog een magneetjes gekocht. Het idee is op elke plek die we aandoen een magneet te kopen, die we straks als aandenken op een bord doen.

Op de terugweg van Sedona, begon het heel erg te onweren. De lucht was inmiddels zwart.Toen we bij een uitkijkpunt stopte was het zo dicht bij, dat we naar de auto gevlucht zijn. Nog nooit zag ik een bliksemschicht zo dichtbij.

Weer op ons terrasje geschuild en gegeten.

Na het eten nog even naar het uitkijkpunt bij ons motel. Daar werden we getrakteerd op een prachtige zonsondergang. De lucht kleurde, rood, geel, oranje en paars.

Nu komen we net uit het bubbelbad. Oh ja er was op het terrein nog een bruiloft bezig. Echt Amerikaans. Leuk om te zien.

Morgen gaan we letterlijk naar het dieptepunt van onze vakantie. De Grand Canyon. En daarvoor rijden we stukje over de route 66.

Big Thunder Mountain...

Dag 7, 27 juli 2017: Sedona

Ken je die houten achtbaan in Disney???
Vandaag reden we daar live door heen...

Helaas begon de dag na een niet zo een beste nacht. Beetje ziekjes geweest. Gelukkig voelde ik me in de ochtend weer beter.
Omdat we weer 3 uur meer tijdsverschil hebben (het is nu 9 uur vroeger dan in Nederland) waren we weer vroeg wakker. Helemaal niet erg, want de temperatuur liep al weer snel op.
Na een mager ontbijtje vertrokken richting Sedona.

Eerste stop Montezuma Castle. Hier kochten we onze Anual Pass. Hiermee kunnen we een jaar lang alle natuur parken bezoeken. Montezuma Castle zijn kleine rots woningen. Zeer mooi om te zien. Hier een kleine Trail gelopen.

Verder op weg richting Sedona, reden we een prachtig natuur gebied in met fel gekleurde rode rotsen. Zoals de titel al omschreef, de achtbaan in Disney, maar dan echt...
We zijn bij een aantal punten gestopt oa Bell Rock, Chapel of the Holy Cross. Daar uiteraard een kaarsje aan gestoken voor oma "van de sterretjes".

Veel eerder dan geplant kwamen we aan bij ons 2e motel. Een klein logde met mini huisjes, voorzien van een schommel stoeltje voor de deur. Onze kamer was binnen een uurtje klaar. Na een picknick was het tijd voor de relax stand bij het zwembad.

Na een paar uurtjes moesten we eruit omdat er een forse onweersbui in de bergen hing. Uiteindelijk viel het best mee, maar de Amerikanen nemen nul risico. We hebben toen even lekker op ons terrasje gezeten.

Na het douchen zijn we naar Sedona gereden om nog wat boodschapjes te doen en wat te eten. Een erg leuk dorpje met een mexicaans New Age vibe. Een pizza gegeten en toen zat deze dag er al weer op.

Morgen gaan we glijden op natuurlijke glijbanen......in heeeeel koud water..

Part 2...

Dag 5, 26 juli 2017: Phoenix

Vandaag ging de wekker vroeg, heel vroeg. Om 1.30. We houden niet van haasten. Rustig aan alles bij elkaar gepakt en ons klaar gemaakt. Om 2.30 naar beneden, uitgecheckt en met de hotelshuttle naar vliegveld Newark. Waar we weer netjes voor de deur werden afgezet. Bij deze binnenlandse vlucht veel minder controles en binnen no time stonden we (natuurlijk veel te vroeg) bij de gate. Erg jammer dat er nog geen koffie was....
Het vliegtuig minder luxe dan de eerste, maar dat schijnt normaal te zijn binnenlands. Vergelijkbaar met Ryan Air met iets meer comfort. Maar geen entertainment, geen eten, wel drinken.
Gelukkig hebben sommigen nog wat kunnen slapen tijdens de vlucht. Die trouwens best een beetje bumpie was.

Na de landing kwam de stewardess naar ons toe, dat de kids op de foto mochten met de piloot, tenminste, dat dachten we.....

Ze mochten op een hele andere plek op de foto

 

Bij de bagageband lagen onze koffers al klaar. Bij een binnenlandse vlucht loop je zo de luchthaven uit. Geen controles meer. Eenmaal buiten even wennen aan de warme föhn die aan stond. Wat een warmte. Het was 10.00 en al 85F oftewel 35 graden (dit zou oplopen tot 50 graden).

Het wordt bijna saai, maar ook de shuttle naar de car rental stond al klaar en binnen het uur stonden we in de garage onze auto in te laden.

We hadden een minivan gehuurd. En stiekem hoopte ik op een witte...Het is een mooie witte Chrysler met 25.000 op de teller.

Volgende stop  de supermarkt om flink inkopen te doen. TomTom ingesteld. Na wat gesteggel uiteindelijk de Walmart gevonden. Ik weet niet of we nou een supergrote hadden, maar ik vond het vergelijkbaar met de grote supermarkten in Frankrijk. Maar ze hebben er alles. Natuurlijk hebben ook wij op advies van velen een koelbox gekocht, die we elke dag kunnen vullen met ijs. Zo zijn we altijd voorzien van koud drinken. Bij elk Motel is er wel een ijsmachine

Bij het motel was het tijd voor de reorganisatie. Omdat ik ooit een koffer ben kwijt geraakt doe ik nu altijd alles door elkaar verdeeld over 4 koffers. Nu we 4 weken gaan rondrijden, kan iedereen weer zijn eigen koffer krijgen.

Kids waren lekker zwemmen en ik draai nog een wasje. Onze kamer en plek is prima voor een nachtje. Morgen gaan we op weg naar Sedona.