Obstacle Run 2.0...

Dag 16, 5 augustus 2017: Zion

Vandaag nog maar een keer de wekker en wat waren we daar achteraf blij mee.
Met wat moeite kwamen we met stramme spiertjes uit bed. Vandaag lieten we de auto bij het motel en stapte daar op de shuttle naar het park. (Dat shuttle bus systeem is hier trouwens prima geregeld. 1 lijn tussen Springdale en het visitorcentrum  en 1 lijn vanaf het visitorcentrum het park in. En alles gratis)
We waren een uurtje later dan gisteren. Om 8.00 moesten we al een half uur in de rij voor de shuttle het park in...
In de shuttle moesten we het hele park door naar de laatste halte.

Hier begonnen we aan de Riversite Walk Trail, 2 km naar het begin van de Narrows.
De Narrows is een trial door de rivier the Virgen.  Je loopt tussen de Canyon door. De wanden van de Canyon komen steeds dichter bij elkaar. In het begin is het druk, maar verder de Canyon in is het goed te doen. We klimmen en klauteren een paar uurtjes. Tot het punt waar de rivier heel smal en diep wordt. Het wordt steeds drukker en we besluiten om te keren. Het was een prachtige tocht van zo'n 8,5 km, waarvan een 5 km door het water.

Eenmaal terug bij het visitorcentrum staat er een rij van zeker 2 uur voor de shuttle het park in en zijn wij dus heel blij dat we vroeg gegaan zijn.

We eten een broodje bij de Subway en verblijven de rest van de middag bij het zwembad. Tussen door nog even een wasje en de schoenen laten drogen in de zon.

Na een middag dutje gaan we weer eten bij Wildcat Saloon. Hoewel er hier veel restaurantjes zijn, is de keuze niet reuze. Veel Mexicaans, 1 te dure italiaan en Wildcat, naast het motel met een diverse betaalbare kaart.

Jacco en ik nemen de Ribs, een halve (met name Jacco wordt daarbij wat vreemd aangekeken, maar zelf voor Jacco is een halve meer dan genoeg)

Omdat het ijsje gisteren zo lekker was, gaan we terug en nemen allemaal nog een bol. Helaas wordt Isis op dat moment helemaal niet lekker. Ik denk de combinatie van de inspanning van de afgelopen 2 dagen en de onweersbui die voelbaar in de lucht hangt, dat dat haar teveel wordt. Al tegen stribbelend gaat ze naar bed en valt meteen in slaap....

Nog een anekdote:

Mila was het opgevallen dat je "gewone" Squirelsl ( soort Eekhoorn) hebt, en dezelfde, maar dan hele dikke...

Nu kwam ze er via een reclame in de bus achter dat de "Dikke"zo zijn omdat ze tegen de regels in gevoerd worden door toeristen. Deze Squirells zijn dan niet meer gewend om te zoeken naar hun eten en niet snel genoeg meer voor de vijand en gaan dus snel dood. Mila snapt niet dat toeristen ze dan nog voeren....en maakt zich hier erg druk over...

Morgen verlaten we voor een paar dagen de rust van de natuur en gaan we via de Valley of Fire naar Las Vegas!!!! We hebben hier veel zin en en zijn benieuwd hoe we deze 2e grote city die we aan doen gaan ervaren.